Warme samenleving
De ViA-doorbraak ‘warme samenleving’ wil van Vlaanderen een warme, solidaire en open samenleving maken. Iedereen, ook nieuwe burgers, krijgt er gelijke kansen en kan deelnemen aan cultuur, sport en vakantie. Voor armoede en discriminatie is er geen plaats. Innovatieve gezondheidszorg focust op preventie en thuiszorg, en speelt zo in op de uitdagingen van de veranderende samenleving.
De Vlaamse overheid wil dat bereiken met onder andere de volgende projecten:
- Vlaams Actieplan Armoedebestrijding
- Gelijke kansen
- Samen inburgeren
- Flanders’ Care
- Sport en bewegen voor ouderen
- Gezonde sportbeoefening
- Cultuurforum 2020
- Kenniscentrum Mediawijsheid
De doorbraak ‘warme samenleving’ draagt bij aan deze doelstellingen van het Pact 2020:
Vlaams Actieplan Armoedebestrijding
De Vlaamse overheid pakt het probleem van armoede en sociale uitsluiting in Vlaanderen aan met het Vlaams Actieplan Armoedebestrijding. Het plan werd samen met alle betrokkenen opgesteld en bevat beleidsmaatregelen op korte en op lange termijn. De coördinerende minister zal de uitvoering van het plan jaarlijks opvolgen.
Op 24 maart 2011 werd de ViA-rondetafel over kinderarmoede georganiseerd. Mensen in armoede en mensen uit het werkveld, het brede middenveld en beleidsmakers dachten samen na over initiatieven die de kinderarmoede in Vlaanderen kunnen terugdringen.
Op 29 april 2011 besloot de Vlaamse Regering om het Vlaams Actieplan Armoedebestrijding sneller uit te voeren dan voorzien. Daarvoor legde ze een aantal prioriteiten vast.
Gelijke kansen
De Vlaamse overheid wil gelijke kansen garanderen voor elke burger. Racisme en discriminatie op basis van geloof, levensbeschouwing, handicap, leeftijd, seksuele geaardheid, gender of taal is immers niet aanvaardbaar.
De Vlaamse overheid heeft dertien meldpunten Discriminatie opgericht. Die centra behandelen klachten over discriminatie en zetten lokale preventieve acties op.
De Vlaamse overheid zal na 2011 ook een onafhankelijk orgaan voor antidiscriminatie oprichten. Dat orgaan zal:
- rechtsbijstand verlenen aan slachtoffers van discriminatie;
- onderzoek doen naar discriminatie;
- verslagen en aanbevelingen publiceren over discriminaties.
Samen inburgeren
De Vlaamse overheid stimuleert lokale ontmoetingsinitiatieven onder de naam Samen Inburgeren.
Bij Samen Inburgeren helpen vrijwilligers inburgeraars om volop deel te nemen aan de samenleving. De vrijwilligers praten met de inburgeraars en ondernemen sociale activiteiten, zoals winkelen, museumbezoeken en sporten. Op die manier oefent de inburgeraar zijn kennis van het Nederlands en raakt hij wegwijs in de Vlaamse samenleving.
De Vlaamse overheid biedt een website met informatie en ondersteunende materialen aan, om zo nieuwe initiatieven te stimuleren.
Meer informatie over Samen Inburgeren
Flanders’ Care
Flanders’ Care zal investeren in een innovatieve gezondheidszorg. Alleen zo kunnen we een antwoord bieden op de uitdagingen van de vergrijzing.
Onze bevolking wordt immers alsmaar ouder. Zo zullen er in 2050 driemaal zoveel 80-jarigen en tienmaal zoveel 100-jarigen zijn. Heel wat mensen kunnen van hun oude dag genieten, maar ouderdom eist ook zijn tol: meer chronische aandoeningen en meer zorgbehoevendheid.
Flanders’ Care wil innovatie en ondernemerschap in de zorgeconomie stimuleren om zo het aanbod van kwaliteitsvolle zorg te verbeteren. Flanders’ Care wil er ook voor zorgen dat meer mensen kiezen voor een job in de zorgsector.
Meer informatie over Flanders’ Care
Sport en bewegen voor ouderen
Sport is ook voor senioren erg belangrijk: fysiek actief blijven zorgt voor een betere gezondheid en meer levenskwaliteit.
Het aanbod van seniorensport in Vlaanderen is erg versnipperd. Daarom wil de Vlaamse overheid het aanbod in kaart brengen om beter in te spelen op de behoeften van senioren. Er moet een langetermijnvisie komen met een concreet actieplan. De rondetafel seniorensport zal een eerste stap in die richting zetten.
Gezonde sportbeoefening
Meer bewegen en sporten zal de Vlaming fitter en gezonder maken. De Vlaamse overheid zal ervoor proberen zorgen dat sporters zo weinig mogelijk te maken krijgen met sportblessures.
- De Vlaamse overheid zal sporters beter informeren over waar ze terecht kunnen voor informatie, screening en begeleiding.
- Sportverenigingen moeten hun leden op een medisch verantwoorde manier hun sport laten beoefenen.
- De drempel om naar een erkend keuringsarts of een erkend keuringscentrum te stappen, vooraleer men begint te sporten, moet omlaag.
Cultuurforum 2020
Het Cultuurforum 2020 is een proces waarbij deskundigen uit de cultuursector, academici en de strategische adviesraad met elkaar in dialoog gaan over de toekomst van de cultuur en het cultuurbeleid in Vlaanderen.
Het eerste publieksmoment van het Cultuurforum 2020 vorig jaar stelde dertig doorbraken voor en mensen uit de hele culturele sector konden die toetsen aan hun ervaringen. De doorbraken zijn concrete acties om de strategische doelstellingen uit de beleidsnota Cultuur 2009-2014 uit te voeren.
Op het tweede publieksmoment van 30 mei 2011 konden de aanwezigen nadenken over de voorgestelde acties en verder zoeken naar acties om doorbraken te realiseren.
Het Cultuurforum 2020 gaf de culturele actoren in Vlaanderen een volwaardige plaats binnen Vlaanderen in Actie.
Meer informatie over het Cultuurforum 2020
Kenniscentrum Mediawijsheid
Er komt een nieuw ‘Kenniscentrum Mediawijsheid en Mediageletterdheid’. Dat centrum zal proberen om mediagebruikers de nodige vaardigheden te laten verwerven om goed om te gaan met de informatiestroom uit de nieuwe media (internet, games, interactieve software).
Het centrum zal zich vooral richten op kinderen en jongeren, ouders, leerkrachten, ouderen, mensen in armoede, de professionele mediasector en het sociaal-culturele werkveld.
Het centrum zal kennis verzamelen en sensibiliseringscampagnes opzetten, maar ook wetenschappelijk onderzoek verrichten naar de effecten en educatieve mogelijkheden van nieuwe media.
Andere projecten
De doorbraak ‘warme samenleving’ bevat nog andere belangrijke projecten, zoals:
- We maken volwaardige participatie in toerisme voor iedere Vlaming mogelijk.
- We verruimen de sociale bescherming van de Vlamingen om zo hun grondrechten beter te kunnen waarborgen.
- Kinderen en jongeren moeten ruimte krijgen, zowel in fysiek als in ruimtelijk opzicht, om zich te verenigen en zich te engageren.
- Het internationale cultuurbeleid moet versterkt worden.
Wat een lachertje deze website. Een “Warme samenleving” kan maar pas tot stand komen als iederéén zijn verantwoordelijkheden opneemt. Van de tienduizenden “Nieuwe burgers” die jaarlijks ons land binnenkomen, hoeveel nemen er daarvan deel aan het actieve beroepsleven??? Worden deze mensen opgevolgd, of hebben ze enkel maar rechten en geen plichten??Maar neen, men neemt liever de 50 plussers in het visier, mensen die er misschien al een broepscarrière opzitten hebben van 35 jaar. Ondertussen wordt onze sociale zekerheid afgeroomd met als gevolg dat mensen die heel hun leven gewerkt hebben, en dus ook heel hun leven belastigen betaald hebben, een belachelijk laag pensioen krijgen, en dus misschien in hun oude dag nog in armoede terchtkomen. Beste beleidsmakers : DOE UW OGEN OPEN, want het is ondertussen al kwart NA twaalf en de geitenwollesokken wereld zoals jullie die voor ogen hebben bestaat niet. Kom van uw planeet en daal neer naar de werkelijke wereld, want zoals jullie nu bezig zijn zal de maatschappij enkel maar verzuren.
Hier kan ik ook volledig achter staan,
Dit is een schitterend voorstel.
zie ook mijn verhaal op de afdeling” Ik Doe”
Uw zienswijze is voor mij ontegenspreekbaar. Ben volledig akkoord.
Als er in mijn familie iemand in een crisissituatie geraakt, dan zullen andere familieleden al hun mogelijkheden uit de kast halen om die persoon te helpen om de crisis te overwinnen.
Dat staat in schril contrast met hetgeen gebeurt in onze welvaartsmaatschappij. Als er crisis is, dan worden mensen met veel potentiële mogelijkheden naar huis gestuurd, hoe groter de crisis, hoe talrijker. Ze mogen thuis zitten en krijgen daarvoor een werkloosheidsvergoeding. Ze hebben kunnen studeren op kosten van de gemeenschap, maar eens afgestudeerd moeten ze ervaren dat er geen behoefte is aan hun kennis en vaardigheid. Als ze toch een professionele activiteit ondernemen, kunnen ze daarvoor gestraft worden!
Dat lijkt me heel onzinnig.
Daarom pleit ik voor het volgende principe: wie in staat is om actief te zijn en een werkloosheidsvergoeding ontvangt moet hiervoor een bijdrage leveren aan de gemeenschap. Ik denk in de eerste plaats aan een beperkt aantal uren vrijwilligerswerk in de sociale en culturele sector: in ziekenhuizen en ouderlingeninstituten, in het onderwijs, bij socio-culturele verenigingen, bij overheidsinstellingen, steden en gemeenten en zelfs zo nodig in sommige bedrijven, wanneer een crisis- of rampsituatie dit noodzakelijk maakt. Ik gebruik nog het woord “vrijwilligerswerk” omdat het best is dat de genieter van een uitkering vrij kan kiezen waar hij die dienst presteert. Maar het presteren zou verplicht moeten worden. Ik besef wel dat zoiets invoeren heel wat problemen zal meebrengen, dat er ook misbruiken zullen ontstaan van bijv. taken, die op papier worden beloofd maar niet worden uitgevoerd e. dgl. Toch denk ik dat de voordelen die dergelijk experiment voor de maatschappij kan opleveren overwegen. Dit zijn voordelen die ik zie:
- Pas afgestudeerden kunnen meteen enige ervaring opdoen in een werksituatie i.p.v. zich nutteloos te voelen. Een erkenning van menselijke waardigheid.
- Het gaat om een daad van solidariteit tussen alle werknemers.
- De kans dat jongeren wegglijden in asociaal gedrag en vervreemden van onze maatschappij verkleint.
- Het kan een remedie zijn tegen vereenzaming van ouderen als er kan beroep gedaan worden op die “vrijwilligers”, die niet onder tijdsdruk moeten werken.
- De knowhow van bruggepensioneerden gaat niet verloren.
- Het sociaal-cultureel leven, dat nu nog hoofdzakelijk wordt gedragen door ouderen en dus dreigt totaal te verdwijnen, kan nieuwe prikkels en verjonging beleven.
- Vermits het systeem van dienstencheques te duur dreigt te worden zou men ook kunnen voorstellen dat wie werkloosheidsuitkering geniet als compensatie een beperkt aantal uren dienst zou kunnen leveren.
Er zijn wellicht nog heel wat voordelen te vinden.
Uiteraard kan dergelijk principe slechts geleidelijk aan toegepast worden. Men zou kunnen beginnen met op een bepaald ogenblik een experiment op te starten met de jongeren die in dat jaar afgestudeerd zijn en zo jaar na jaar de nieuwe regel voor werkzoekenden ingang kunnen laten vinden.
Het uitwerken van mijn voorstel zal wellicht heel veel tijd vergen van politici en sociale partners eer een concrete uitwerking afgesproken zal zijn. Maar het principe dat wie een vergoeding ontvangt van de gemeenschap er ook iets moet voor doen lijkt me onaanvechtbaar.